Kana gövdeyi sattığım vakitlerdi
Düz çizgide bile yürüyemiyorken burnum
Güneş de en az benim kadar batmıştı
ve ben sana seslenmeyi çok istedim
Sevgilim uyandır artık benim için geceyi
Ölmüş bir kediyi sevdim bu sabah
kalbin kadar kaskatıydı
belki de ben kalbini ölü bir kedi sanmıştım
Alıp da bir yere gömmedim kediyi
belki de göğsüne terk ettim
ölü bir kedi kadar kaskatı olmuş kalbini
Bilir misin bir ölü evi için nedir en zor olanı
ağıtlar, prosedürler ya da arda kalan eşyaları değil
herkes gittikten sonra asıl gidenin geri gelmeyişidir
herkes gittikten sonra gündüzünden
gecenin ortasından
gözlerine işlenen bir iz olacağım artık ben
Al boya şimdi bensizliğini
hem de istediğin renge!
