miyop pencerede gözlüyordunuz uzaklarıbir bulut yakınlarda bir kan çanağındayağmuru yaşıyorduölüm topluyordu gittiği yerlerdenuyku bilmeyen yastıklardankabir boyu yalnızlıktan rakımı alçak, bir kırmızı hüzündenkan gölü sesleniyordu dünyayainsanlığa karılsa da bütün alçılarvicdanın kemikleri kaynamıyordusırtımızda saplı bir dağ geziyordualtı köşeli yıldız gibi
‘Bekle’ tellerim titreşti Gülüşün oturduğun yerde gülmekte Ve ben öpmekteyim delicesine Sürgülü zaman bölmelerim Ardına atlamakta Ve ben beklerken Öptüğün yer titremekte Başladı doktor çağlarını anlat: “Mısır, piramit, çöl de var. Kumlar da sarı Kum tanesinin zaman sayıldığı Mezopotamya’da Doğumuna milyonlarca kum tanesi saydım Neyse ki gülüşün senden önce doğdu Antika sevgilerle inşa edilmiş piramitteydik…
i.bir kırbaç gibi şakıyan şu güz karanlığıve kaygılı gecenin ayartıcılığı… serçe parmağımda uyuyan kentler büyüttümacıyla ve hüzünle yunulmuş saatler dakikalar… şiirlerin ömrünün uzadığını gördüm yana yana.yana yana!yanmalar icat ettim kendime yarı soyunuk gecelerdegüzel yanarım bilirsin harfler kucağımda ayaklanırken. bu dünyaya ait değiliz sevgilimbu derisi saçaklanan dökülen çağa:iplerle yönetilen yönetim şekillerineve kanlı otoriter yapılara! ii.bütün vücuduma…
Göç teorisi ve bu alanda yapılan çalışmaların üzerinden yüzyıllar geçmiş olsa da tarihteki savaşlar, hastalıklar, sanayi devrimi ve günümüzdeki ulusötesi güçler sebebiyle göç ve göçmenlik süreci yeni bir hâl almaya başlamıştır. Göç kendi içerisinde zorunlu, beyin, eğitim, savaş gibi etkenlere bağlı olarak ayrılsa da son yıllarda Orta Doğu ülkelerinde yaşanan çatışmalar nedeni ile zorunlu yerinden…
Yüzünün arkasından bir yüz dönüyor kendine,Fabrika nefesi damlıyor damlardan ve gül.Kandile bağlıyorum ismini,iyice ezberletiyorum incire ve zeytine,Kekeme bir çocuk bir çırpıda söyleyiveriyor.Kareli masa örtüsüne yazgını kazıyor sabahlardaBeyaz parmakların, çilek reçeli ve biraz kül. Ne zaman güleç dönsen köşe başlarındanalaca gölgeler çocukluğunu nöbete çağırıyor yineçünkü yıllar yılı sağlam aynalarda kırılan düşünü ezberledin annenin.Seni korkutmadı hiçbir zaman…
Alman idealist düşüncesi içerisinde oldukça önemli bir yere sahip olan Almanromantik düşünürleri, aslında bir ekole ya da belirli bir geleneğe sahip olmayan insanlardanoluşmaktadır. Aralarında August Wilhelm Schlegel (1767-1845), Friedrich Schlegel (1772-1829), Novalis (1772-1801), Friedrich Schelling (1775-1854) ve Schleiermacher (1768-1834)gibi düşünürlerin bulunduğu bu düşünürlere, onlarla olan yakın ilişkisi ve onların üzerindekietkisi sebebiyle Hölderlin (1774-1843) de eklenebilir….
Tanrı’m ne yazgıma sığıyorum ne gölgene Başlarken yarısı kesildi sözün İçimde büyüyen yol sürgit bir sessizlikle taçlandı Bir yol olduğunu unuttum içimde Bir hasara yol açtım, hasarıma bakıp aldandım Kırılacak ne çok kemiği vardı güzelliğimin Ona direnmedim Sessizlik, oluşabilecek tüm kırıklara galip geldi Nasılsa eskimeden kesildi yarısı sözün Tükenmedi insan çalışmakla, sevmekle, yürümekle İç savaşlar…
