Ferda Kanar – tundralar, ren geyikleri, kader organları

ellerim ağaç kesiyor, ellerim baltalar
noele yetişecek kızlar ve kızaklar
önüm arkam sağım solum tundralar

gök hiçbir çarmıhın kalesi yapılmamış
ne aramızda duvarlar ne soytarı kahkahalar
ellerim ağaçlardan kale, ellerim tepeden tırnağa rüzgârlar

parçalıyor sert zemini sular, zihnimde halatlar
tundralarına açım, aç bana buzdağının rahmini
sensiz toprağımda iltihap / kalbim taraflı / çehrem amerikan

iyi ama dünya değil burası, burası neresi
gözlerimde yanan afrika devrimi
kahrolsun kahpe dünyanız / yağlı suratlarınız

hey sen! beyaz avuntu, yani avrupa yeni avrupa
dilinde oynak hümanizm, subliminal sömürge
kurumasın mı denizin yanmasın mı evin

tasmasını midesinde taşıyan adam
buzdağının görünmeyen yarasındaki kan
hey sen beyaz yenilgi!
mideni çek yaramdan

kullarına tapan intihar / kıyır kıyır açlık
kanserli yasa, aylak iyilik, küstah merhamet
sırtımda taşıdığım sulardan deniz yaptın kendine

benim devletim tundralar, önümde ren geyikleri
ne benden kopardığın maden ne afrika devrimi
en acısı parçalanmış bir milletin devletsizliği

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir