eylül bir çingenedir. eylül iki eli kara. bir transismi meryem -genellikle yeşilsu’da görünür.eylül fikri: yirmi ikinci çingene özgür doğacakyürüdü yolunda ve gitti yirminci çingene(nereye dönsem orada kusardıtükürüğünü rüzgara çevirdiği zaman yağlı birışık sobelenirdi ensemde. kanlı bir hapşırıklairkilirdim kumlanırdı yerde kanım ve tek seslebağırırdı kuşlarıma: şşşşşş !sesiyle konuşabilseydim eğer şöyle doygun birtavırla perperike söylerdim orta şarkta…
Dün rüyamda boynuzları çiçek açmış bir geyik gördüm. Sabahı ateşlendim. Saçlarım ağırlaştı, gözlerime kadar battı. Babam demirciden çaldığı taş ile ezdi kulaklarımı. Annem, bir parça ekmekle tuz indirdi başımın üstüne. Gelecek olandan vakit çaldık. Aslında nehirde yıkanıp gelsem. Ya da yüreğimi yıkasam biraz. Geçecek olandan vakit çalsam. Üç gün önce görseydim, zorla yıkardım yüreğimi. Ama…
Giden dünyanın ötesinde bir balonBir bakmışsın seni aldatıyor, kıymıklıyorElinden gelenin ardı sensin, büyükçe senBir dünya taşıyamıyor kalbini Yürü, kaldırma başını, ağırlan!Kalbini senden kaçıracaklar diyeDingin dingin bekleYüreği ağzındasın, uzağın yakınında Göğsünde dünyayı öğütüyorsunMerhabaların var dünyaya saklıAynı düzlemde hep yanlışsın kendineAnladığın bütün nehirler akmaz Soğumadan aktığın terler senin renginSeni sana bağlayan bütün günler ertesiYok sen aslında iki…
Bir hayvanın kendi olma duygusunun kimimiz üzerindeki imrendirici hallerini konuedinebilirim. Sahiden de bunu yapmış ne çok yazar vardır. Hayvanlarda noksan olan;insana vergi biricik olma, olmaya ergime, imrenme duygusu, yanı sıra bu duygudankurtulmak istenci ne tuhaf, yer yer ne yaratıcı ve irkiltici. Bilincin huzursuz beşiğindenkurtulmak isteyen ne çok. Öte yandan bunun mümkün olup olmadığını tartışmıyorum. Bizihayvanlardan…
Ne olur, Tanrıyı gösterme banaOnu görünce korkuyorum her hareketimden“Sanma” dersin, “iyi bir istek yok dünyada”Kaybolmuş bir gerçeği sevinceYaptığından utanır bu varlık Hadi diyelim, şimdi sevdim birini, öptümSonra gittim, birine vurulup kucağına yattımVe bir başkasının zihninde uyandımNe diyeyim?Bin bir türlü hayatım ben varkenNasıl kapıya, zihne dayanmasın gerçek varlık? “Tanrım” diyorlardı hücrelerimSevdim insanlarıVe birkaçına iliştim usulcaNe olacak?Acımasız…
Sana siyasi bir yasakla tamamlandım Bilirsin bu sokağı içimde yitirdim sonra üzerinden basarak geçtim Zaman bana kalpsiz bir öğreti gibi yapıştı Yaklaştın, bana elini verdin Belli ki yıkmaktı dileğin Sana istediğini vereceğimden emindin Siyasi tarihim kötüydü geçmişimden kan taşıdın Korneam zayıftı, körlük bilincimdi Gözlerimin acımasız ağrısı sendendi Doğurmak isterken kendini bana karşı geldin Çok inanç…
sirenler dökülüyor teninden olmayan tahakkümün vuku buluyor en olmadık yerlerde çift başlı ejderden at at tüm yılgınlıklarını sana ait olmayan yarıklardan ışıklar dalga özelliği sergilesin //fotoelektrik etkisi ışığın dalga özelliğinin yanı sıra parçacık özelliği de sergilesin sonra sonrası hep fenalık, hep fitnelik / maalesef süreyyyacım, değil iyilik güzellik […] (Toprak Şems Tezcan, Çift Yarık, Fihrist…
sevgilim, sevgilim dedim işteacemice çıkardım nasırlı şapkamı.kırmızı uçları vardı gövdeninyer yer açtın sofralarını yüzümümumyalanmış sesin kırıldı çenemdeşeklini aldığım dünyaya dağıldım bir şeyler denedik, denedik iştesuyu emzirdik, bulutları budadıksandıkları kırdıkiçimizin çentikleri geçti birbirinebir kez daha zımparaladıkbazı kelimelerinbazı anlamlarını anladık birçok şeyi, inan anladıksen sustun ben anlatamadımkatlanılır sandık dışımızdaki dünyayıiçimizde her gece bir yıldızı köşelerinden katladık ışıl ışıl dünya baka-priori…
Penceremde gölgesi büyüyor ölümün her gece Sureti ateşe atılan çığlıklara benziyor Dilimin kuytusundaki keşke’ler Mezar taşlarının başucundaki çiçekler kadar yalnız Sesleri geri gelmeyecek evlerin Kırık çerçevesinde çürüyor zaman Suyu ürkütüyor rüyalar Penceremde gölgesi büyüyor ölümün her gece Yerlerde sürüklenmiş bir yaraya benziyor gözleri Unutmak, hiçliğin kaldırımlarında Yaşıyoruz işte diyebilmenin avuntusu Gri günlerin şafağında Külden yalanlarla…
