Yakup Diker – DÜNYA GİBİ

Dünya büyüdü
Hacim olarak değil ama içindekiler dahil
Herkes kendi sesinden uzaklaştı ve
Çocuklar anne seslerine benzedi.
Hacim olarak ayaklarımız ve ayakkabılarımız büyüdü.
– Peki acılarımız,
– Dram içeren cümlelere kapalıyız şimdilik.

Dik bir üçgenin içine sığdırıldık
Sığdırıldık ve masalımız ile yoğrulduk
Zaman gibi ve zaman kadar.
Dünya büyüdü
Biz büyüdük hacim olarak biraz.
İnsan isterse kaderini değiştirir belki
İnsan isterse bir taş olabilir mi?
Taş kalabilir mi, su olabilir mi, ev olabilir mi?
– Peki korkularımız,
– Olasılık içeren cümlelere kapalıyız şimdilik.

Bir çiçek uzandı şehrin en uzak bahçesine
Bir sokağın ismini değiştirdiler, bir bulut geçti
üzerimizden.
Damarlarımızda eylül birikti ve eylül yağmurları
Yaz sonları yakıştırıldı en çok insan yüzlerine.
Ağustosa sarı, mayısa yeşil yakıştı
Ağustosa sarı, mayısa yeşil kaldı.
Su yolunu buldu, şehir büyüdü, değişti dünya
Su yolunu buldu, şehir büyüdü, yaşlandı dünya.
– Peki uzaklar
– Şiirsel her şeye kapalıyız şimdilik.