#altrofikirsanat

…tanımlayamadığıma Iyapmam dediğim her şeyi yaptığım günlerdeyimşiir yazıyorumağlıyorumtitriyorumgörüyorum sonuçta engel yok sana ulaşmakla ölmem arasındayeşeremedim, iyi değilim, biliyorum şimdi ben sana verilmemiş çiçekler bütünüyeni doğmuşum, karşındayım, gözlerim silikgözyaşı o an oradaki herkes için fazla ergen irisi vebenim gördüğüm tüm bilgeler sır tutmayı bildiler ilkin bana ağla dedilersonra çok ağladın, sus dedilerellerim tutmamaya başladığındakaybettin, hesabın bu…

Köy evleri unutmazne toprağın sesini,ne çiçekle açılan dudakları,ne de bir çocuğun, çıplak ayaklabahçeye fırlayışını. Kapı eşiğindeçift çoraplı kışlar bekler hâlâ;gıcırtılı sandalyelerdebiraz yorgunluk — biraz dua oturur. Duvardaki is lekesinden okunur yıllar:Burada biri çok oturmuş,çok gülmüş,çok susmuş belki.Ama gitmemiş. Kilit tutmaz hatıralara bu ev;her çatlak bir ses taşır:“Ben buradaydım,” der —“sen de buradaydın,henüz hiçbir şey kırılmamışken.”…

Hesabını isteyelim bu aşkın,yara yarıya.Ahımı üzerine alıp ayrılıyorsun masadanyetişemiyorum ayrılığınakaç tekrar ettiysekaşkım yetişemiyor, ayrılığın kondisyonuna. İthal sözlerle ayrılık olmazkor bir ses tonuyla başlamalı her şeyiçim yanıyor,ciğerlerime ulaşmadan terk et beni. Kalbim safları sıklaştırıyorbu gece bekleniyorsun göğüs kafesimeanadan kalma hayır dualarını,bozduruyorumkefenin cebi hazır, bir fotoğrafını istiyorum. seni hatırlayıp,bilinçli özlem takviyeleri alıyorum kalbime.Bitmeyecek bir oyuna başladık,hiç unutamayacağımadın…