Barış C. Yıldırım – Düşüş Cenin [Trajik Manifesto]
Vejetaryenler kimseyi üzmez bir mercimeği bilekaldı ki bir kuzuyu annesinin peşinde dolaşandüşünceden arılar üşüşürken beynimebüyük bir şiiri gebelerken benmayaladığım bal ardımda uzak Dikine halatlar bağladım bir biranın beni götürdüğü yerdebaşladığım yerin kıyısında bir gemi bana elveda der gibiaçılıyor sonsuz ufuklaraben elimden gelenle yapmam gereken arasındasığ sularda boğulan bir denizyıldızıgüneş ve ayın kumsalında Kitap okumuyorum bu…
