Rıza Karakuş – Yırtılırken Kozası Kırkıncı Yaşımın
durma, şah damarımdan öp beni tanrım kentin gürültüsü sağır etti gözlerimi havalar da kör etmek üzere ellerimi pasıyla. ne savaşlar geçti içimden bi’ bilsen biriktirip çoğunda mağlup olduğum. doğuştan anarşisttim oysa, ruhumu taşladım sonradan şair oldum adımı unuttum bir çığdan sıyırdım yüzümü “suya attım ben sesimi” emekledim uzun zaman kürtaj ederken yapraklarını Kasım tanıdık duvarlara…
