#öykü

l.Ellerimle bir yay yaptımÜç oku vardıKendimi eğittim bir taşa karşıBozkırda koşan bir atı arzuladım. Saçlarımın ıslaklığına sığındım üç defaDik bir vadiden kanım akıyordu. II.Burada yarısı paralel uzanıyor dağların Denizin tuzuna, insan duygularınaTuzlu gözyaşlarına.Bir kalp ararken yurdumdaIsınan kanım damlar Yusuf’un atıldığı kuyuya. III.Benim ellerimle yaptığım bir saksım vardıBuradaydı ve kırıldı çiçeği büyüyünceBurada büyürken kırılmış yerleri olurSaksıların…

Küçük intikamlarım var benimküçük ve kötücül Ne hünerim vardı insan olmaktan başkaki insan eksik olmaktır biraz dainsan olduğum için böyle boğgun Bir Troçki ölümü var alnımdakırmızı elmayı seçtiğim içinkonuşma organı bir RemziMeriç uyurdu ranzamın altında Hafızamdan silinmeyen şeylerve elimde olmayışı kadın denen aşkaelimde değildi yaşadıklarım Susturuyorum bütün sesleriiçimi daha yüksek duyabilmek içiniçim tenhada yankılanan gürültüsü…