#sanat

Sana siyasi bir yasakla tamamlandım  Bilirsin bu sokağı içimde yitirdim sonra üzerinden basarak geçtim Zaman bana kalpsiz bir öğreti gibi yapıştı Yaklaştın, bana elini verdin Belli ki yıkmaktı dileğin Sana istediğini vereceğimden emindin Siyasi tarihim kötüydü geçmişimden kan taşıdın Korneam zayıftı, körlük bilincimdi  Gözlerimin acımasız ağrısı sendendi Doğurmak isterken kendini  bana karşı geldin Çok inanç…

Penceremde gölgesi büyüyor ölümün her gece Sureti ateşe atılan çığlıklara benziyor Dilimin kuytusundaki keşke’ler Mezar taşlarının başucundaki çiçekler kadar yalnız Sesleri geri gelmeyecek evlerin Kırık çerçevesinde çürüyor zaman Suyu ürkütüyor rüyalar Penceremde gölgesi büyüyor ölümün her gece Yerlerde sürüklenmiş bir yaraya benziyor gözleri Unutmak, hiçliğin kaldırımlarında Yaşıyoruz işte diyebilmenin avuntusu Gri günlerin şafağında Külden yalanlarla…

durma, şah damarımdan öp beni tanrım kentin gürültüsü sağır etti gözlerimi havalar da kör etmek üzere ellerimi pasıyla. ne savaşlar geçti içimden bi’ bilsen biriktirip çoğunda mağlup olduğum. doğuştan anarşisttim oysa, ruhumu taşladım sonradan şair oldum adımı unuttum bir çığdan sıyırdım yüzümü “suya attım ben sesimi” emekledim uzun zaman kürtaj ederken yapraklarını Kasım  tanıdık duvarlara…