Bir hayvanın kendi olma duygusunun kimimiz üzerindeki imrendirici hallerini konuedinebilirim. Sahiden de bunu yapmış ne çok yazar vardır. Hayvanlarda noksan olan;insana vergi biricik olma, olmaya ergime, imrenme duygusu, yanı sıra bu duygudankurtulmak istenci ne tuhaf, yer yer ne yaratıcı ve irkiltici. Bilincin huzursuz beşiğindenkurtulmak isteyen ne çok. Öte yandan bunun mümkün olup olmadığını tartışmıyorum. Bizihayvanlardan…
Ne olur, Tanrıyı gösterme banaOnu görünce korkuyorum her hareketimden“Sanma” dersin, “iyi bir istek yok dünyada”Kaybolmuş bir gerçeği sevinceYaptığından utanır bu varlık Hadi diyelim, şimdi sevdim birini, öptümSonra gittim, birine vurulup kucağına yattımVe bir başkasının zihninde uyandımNe diyeyim?Bin bir türlü hayatım ben varkenNasıl kapıya, zihne dayanmasın gerçek varlık? “Tanrım” diyorlardı hücrelerimSevdim insanlarıVe birkaçına iliştim usulcaNe olacak?Acımasız…
Sana siyasi bir yasakla tamamlandım Bilirsin bu sokağı içimde yitirdim sonra üzerinden basarak geçtim Zaman bana kalpsiz bir öğreti gibi yapıştı Yaklaştın, bana elini verdin Belli ki yıkmaktı dileğin Sana istediğini vereceğimden emindin Siyasi tarihim kötüydü geçmişimden kan taşıdın Korneam zayıftı, körlük bilincimdi Gözlerimin acımasız ağrısı sendendi Doğurmak isterken kendini bana karşı geldin Çok inanç…
sirenler dökülüyor teninden olmayan tahakkümün vuku buluyor en olmadık yerlerde çift başlı ejderden at at tüm yılgınlıklarını sana ait olmayan yarıklardan ışıklar dalga özelliği sergilesin //fotoelektrik etkisi ışığın dalga özelliğinin yanı sıra parçacık özelliği de sergilesin sonra sonrası hep fenalık, hep fitnelik / maalesef süreyyyacım, değil iyilik güzellik […] (Toprak Şems Tezcan, Çift Yarık, Fihrist…
sevgilim, sevgilim dedim işteacemice çıkardım nasırlı şapkamı.kırmızı uçları vardı gövdeninyer yer açtın sofralarını yüzümümumyalanmış sesin kırıldı çenemdeşeklini aldığım dünyaya dağıldım bir şeyler denedik, denedik iştesuyu emzirdik, bulutları budadıksandıkları kırdıkiçimizin çentikleri geçti birbirinebir kez daha zımparaladıkbazı kelimelerinbazı anlamlarını anladık birçok şeyi, inan anladıksen sustun ben anlatamadımkatlanılır sandık dışımızdaki dünyayıiçimizde her gece bir yıldızı köşelerinden katladık ışıl ışıl dünya baka-priori…
Penceremde gölgesi büyüyor ölümün her gece Sureti ateşe atılan çığlıklara benziyor Dilimin kuytusundaki keşke’ler Mezar taşlarının başucundaki çiçekler kadar yalnız Sesleri geri gelmeyecek evlerin Kırık çerçevesinde çürüyor zaman Suyu ürkütüyor rüyalar Penceremde gölgesi büyüyor ölümün her gece Yerlerde sürüklenmiş bir yaraya benziyor gözleri Unutmak, hiçliğin kaldırımlarında Yaşıyoruz işte diyebilmenin avuntusu Gri günlerin şafağında Külden yalanlarla…
Şiirin sıra dışılığı estetiğin en derin katmanlarına nüfuz ettiğinde, şiir dilin ve anlamın sınırlarını ihlal eden bir yaratım sürecine dönüşür. Aykırılık, şiirin yüzeyini aşarak okurun bilinçaltını harekete geçirir ve böyle bir güce sahip olur. Bu güç şiirin formundaki değişikliklerle, alışılmadık imgelerle, zaman ve mekanın özgürce yeniden yapılandırılmasıyla ortaya çıkar. Şair dilin de ötesine geçer ve…
durma, şah damarımdan öp beni tanrım kentin gürültüsü sağır etti gözlerimi havalar da kör etmek üzere ellerimi pasıyla. ne savaşlar geçti içimden bi’ bilsen biriktirip çoğunda mağlup olduğum. doğuştan anarşisttim oysa, ruhumu taşladım sonradan şair oldum adımı unuttum bir çığdan sıyırdım yüzümü “suya attım ben sesimi” emekledim uzun zaman kürtaj ederken yapraklarını Kasım tanıdık duvarlara…
Ⅰ. coğrafyanın refah seviyesine aldırmadan ferahlıklar dilemişim bizim için sanrılar kurban istiyor Dirmit! psikolojik veya kronik tahtası eksikliğim dekor olarak yerelleştirildiğim aile evi dirliğimdir. kısmak isterdim altını yakılan tüm ocakların ocak ayları senelerce sürüyor dibi tutuyor mevla bağışı bütçemizin mumlu kumaştan dirilmiş toptancı şair kumaşımı ıslatmış satış anında göstermelik su geçirmezliğim sana kalmış. Ⅱ. kimsenin…
