işte yaşıyorgörüyorum dipdirigözleri oynuyorelleri yanaklarında.hayatta işteekmek çarpsın yaşıyor!elinde sigarasıöğle paydosunda.benden başkaher şey söylüyor.gönül koyacağım artıko olacakbenden günah gidecek sonra.demedi demesin.
Hümeyra YARGICI: Merhabalar, öncelikle söyleşi isteğimizi kabul ettiğiniz için teşekkür ederiz. İlk kitabınız “Şimdi Karşıya Geçebilirsiniz” 2022’de yayımlanmıştı. İkinci kitabınız “Küçük Bir İhtimal” ise 2024’te okuyucuyla buluştu. Dergilerde de üretimleriniz devam ediyor. İzninizle ilk sorumu sorayım. Hikâyelerinizi okurken sürekli yeni insan toplulukları ile tanışıyormuşum gibi bir hareketlilik hissettim. “Hikâye, sürekli bir tanışma ve taşınma hâlidir.”…
almayalım ceketi masadankalsın iskambil vazoda.arkaik dirençle yaşayamayacağımızkutsal toprakta almanaktanbasiretsizlik akıyor patavatsız opal taşınaderi çukurlar bent için açıyorum gir içeri.kendine taşınmaktan daha iyisi varsaasimilasyon artikülasyon farkmazhangi dalai lama varsa dalda çiçeroyum ben.bunları bir keçiden topraklayıp ağzıma verendünyaya birinci hamur gerekli çünkükalan çeşmede bir anı daha yapabiliriz opsiyona bağlan.ham olan mundarolsun çehre kalk dayan.uyan sesin bir korukta…
Gözümde hıçkıran eller varBir yumruyu yırtan titreşimlerTaşması ne mümkünNe imkân ayrılmasınaYüzümde kelepçeli iki bilek Tavanda hayaletlere dönüşmek miAlnımdaki alevin kaderiDiyarına öfkeli masal kahramanlarıHer büyünün ensesinden sızan sudanBeyaz bir yüzden ibaret ıslanmış uçurumlarVe bu eller, içlerine kül dökülmüşHangi göğe açılmışlardı bir zamanlar Yankı kör bir yargıçTavan arasındaki evrenlerdeKaç iç çekiş kaybolmalıMaviliklere sığması için bu desenlerin Bir…
H. Y: Merhabalar, söyleşi davetimize icabet ettiğiniz için teşekkür ederim. Aynı yıl içinde yayımlanan iki kitabınız var: İlki “Hepimiz Öleceğiz auch Katya” isimli romanınız. İkincisi ise “Bütün Haritaların Dışında” isimli şiir kitabınız. Romanınız “Hiç değilse taşın ve sözün sürekliliği kaldı bize.” diye başlıyor. Bu cümle şiir kitabınızdaki “Poesia e Liberta” şiirinde de geçiyor. Bahsettiğiniz “…
sağım solum tanınmamışhiç görülmemiş, duyulmamışbulutlara oturduğum bir andahükümranlığım geçmeyince boğazın sularındagöçesim gelir dolu dizgin atlarlaatların da unuttuğu bir mekânabir gece saat dört sularında mai gölgeli o beldenin kıyısındakendinden geçiyor nağmeler sıra sırazifiride üç nota, meltemde bir çift hatıratenhada üç kelime, gözlerde o aks-i sedâher biri koyulmuş üç günlük yolabir tatlı huzur almaya, kalamış’a
soğuk kanlı bir Türkçe sözlüğe benziyordu kumsalve mızrağın ucundaki aysberg bozuntusu kalbimhain bir sese güzel renkler beğeniyorummerhametli atıflarzaman zaman tekmelenen masalarkafaların basıldığı klozet şarkılarıve bir evin çatısında dakikalarca bakıştığımız o vahşi atmacabütün fikirlerim yarı baygınbeni gizlediğim yere, evime bıraksana başımı dayadığım gıpgri bir namlukıyısına çıkartıldığım bir gemi yangını gibi ateşli halaağzımda bazı reklam jenerikleriyle korkuyorumama…
Evrende kapladığın bütün alanHiçlerle kışlar çarpımıSürekli dağılamazsın, hadi toparlan!Kendine acımanın ne yeri, ne de sırası Ne çok şey deneyimlemişti belleğinBu yüzden alışman lazımdı ihanetlere ve cinayetlereAma hâlâ, gün aşırı her sarsıntıdaFikrinin küçücük odaları zangırdıyorDuygusallığın sınırlarını fazlasıyla aşıyorsunHaberin olsun! Şimdi zamanı değil!Önce plağı ters çevir sonra kahırlanVarlıktan nasibini almamış bahtınParanın ceplerindeki yoksunluğu tüy kadar hafifBundan sebep…
Hafızamda Afgan macunlarından kalma bir kokuKırmızıya boyadığın ayak tırnakların aklımdaKi ilginç ama bana bir kız çocuğunu çağrıştırıyorAdı Zeynep Deniz ikinci annesinden hep uzakta Ne söyleyebilir evini yitirmiş bir insanKan sızar evvelinden anca o kadar Ceza yedim belediyeden izmariti yere attığım içinUtandım kahroldum çöktü bütün ekonomimÇiçek satmasını bilmem aynalardan anlamamŞiire yaslanırım yaslanmasına yaslanırım kör bir bakışaRuhum…
