ŞİİR

Kanatan yanlışlıklar benimle ne işiniz varBeni bu hayata daha lisedeyken yıkadılarİsmim koktu ağzıma o an anladım hayatıÖzledim daha baştan yaşamadığım yarınlarıÖzlemiyle otuzbir çekerken yarınların Ben bazen özledim sade yaşadığım anlarıÇok çirkin tamamlandım bugünlere gelmek içinBiliyorum geri gelicem özlediğim yarınlaraYüzümü ne yapacağım fazla saklayamadığımKırık bir aynada bakacağım o daha fazla saklanmazKokusu deniz, uçmaz kuşlar, gözüm sularına….

sessizliği sabır eden Xêlîl’e I.annen sana gül dermişti, ben kokladım. annen sana gül dermişti, kimseye bırakmadımiyi şeylere benzeyen elleriyle dermiştiellerini yüzümden ayırmadım. II.soluk almanın çok çeşidi vardıbiri gül koklamak bu kırmızıyı bu güle kim verdibunu anlamak III.sen hêsar’da bir güz uçurumu nediriyi bilirdin göynük senin kanındır, akar, üstünde süslü bir kadın gibi gökaşk ustalığı sadeliğinyaranızda…

ışığı kıran perdeyi, üzerimde duran yorganı hışmım yırtacakavucumda bir kağıt gibi buruşturduğum yüzümkanırta kanırta kaldıramadığım omurgaasılı dursa da ranzanın omzunda gömleğinseni yenmeye sokaklara çıkmambugünlerde kalbimi senden korumam lazım gelecek kulağını tırmalayacak, gıdıklayacak kara kalbini o ses      aldın       verdim       aldım verdim       ben seni       yendimhayretin düştü, yüzünü gördüm kalbin çatlayacak ama toplayamayacaksınbana soysabrı, sana kuş kıyametigözçukuru, çatlak dudak, tophanede bir ağız çeşmebütün…