GSA’ya…bir gençlik pınarı akşamın en kuytu yamaçlarından boşalıyor ellerime, zaman aşkın buğulu soğukluğu altında birkaç sahneye duruyor, ve sakin bir kafa açıklığı istiyorum artık geçmişin bir kapı aralığı boyunca görünen bahçelerinden… ah, ne kadar tazeydi bir bilsen, bir çöp gibi fırlattığın, sıradanlaştırdığın aşkımız, yıldızların altında… dünya kirlenmemişti sanki henüz, her bir olasılık altın kadar parlak…
aşağıya indim, yukarıda olduğumu düşünerek.yürek yemiş dünyanın arkadan hiç susmayacağını bilerek.kimseyi kimseden sayacak durumda değilim dedim, durumdan pay çıkartacak bir konu kalmadığında.paylar eşit değil mi? üşenmedim,ayağımla çizdiğim raylardan tırtıkladığım,o büzüşüp açılan çiçek kavislerinin gücü adına sınır ettim denize kendimi. düşmeden önceyi, çıkma yasağını,tek seste oynanmış dublajlı çekimi,numaralı diyalogları, uçan balonlarıitişmekten saymamak sorgulamaları rahatsız eden ideden…
