Beni doğrultma,Doğrultuma doğru doğrulmam içinBiraz inan banaBiraz şüphe duy,Azıcık yaklaşAz uzaklaş sonra,Gidilmemiş yollarınHükmü olmayacağı içinAdımlarımın söylediğini dinle,Eşiğinde durduklarıma karşıAdımlarınla uyar beni Çırpılmış kanatlar,Bende ondan yok;İlk insanı ayakları üzerineYerküreye atan Çalap,Beni de onun peşinden attı Kendi Adımıza ve Konuşamayanlar Adına Konuşmalıyız, Fabrik Kitap, 2025; arka kapak.
almayalım ceketi masadankalsın iskambil vazoda.arkaik dirençle yaşayamayacağımızkutsal toprakta almanaktanbasiretsizlik akıyor patavatsız opal taşınaderi çukurlar bent için açıyorum gir içeri.kendine taşınmaktan daha iyisi varsaasimilasyon artikülasyon farkmazhangi dalai lama varsa dalda çiçeroyum ben.bunları bir keçiden topraklayıp ağzıma verendünyaya birinci hamur gerekli çünkükalan çeşmede bir anı daha yapabiliriz opsiyona bağlan.ham olan mundarolsun çehre kalk dayan.uyan sesin bir korukta…
Hızlı ve mutantan hareketlerle kanat çırpan kuşların hüküm sürdüğü, gökyüzünün griye çalan meyus havasında dans ederek etrafa yayılan soba dumanının sardığı derme çatma bir evde; bahçesinde turuncu ve mor kasımpatıların neredeyse her mevsim inadına boy verdiği küçük bir alanda, iki artı bir planlı, daracık mutfağı olan bu meskende İbrahim, kendiyle ilgili türlü karakter değişimlerinden geçmişti….
Gözümde hıçkıran eller varBir yumruyu yırtan titreşimlerTaşması ne mümkünNe imkân ayrılmasınaYüzümde kelepçeli iki bilek Tavanda hayaletlere dönüşmek miAlnımdaki alevin kaderiDiyarına öfkeli masal kahramanlarıHer büyünün ensesinden sızan sudanBeyaz bir yüzden ibaret ıslanmış uçurumlarVe bu eller, içlerine kül dökülmüşHangi göğe açılmışlardı bir zamanlar Yankı kör bir yargıçTavan arasındaki evrenlerdeKaç iç çekiş kaybolmalıMaviliklere sığması için bu desenlerin Bir…
H. Y: Merhabalar, söyleşi davetimize icabet ettiğiniz için teşekkür ederim. Aynı yıl içinde yayımlanan iki kitabınız var: İlki “Hepimiz Öleceğiz auch Katya” isimli romanınız. İkincisi ise “Bütün Haritaların Dışında” isimli şiir kitabınız. Romanınız “Hiç değilse taşın ve sözün sürekliliği kaldı bize.” diye başlıyor. Bu cümle şiir kitabınızdaki “Poesia e Liberta” şiirinde de geçiyor. Bahsettiğiniz “…
Zaman miğferimi yosunla kapladıAdımı unuttu rüzgârYine de gözlerimUfkun en solgun çizgisine takılı Göçmen bir kuşunYarı hatırladığı yollara benziyor kalbimNe yitirdiğimi bilmedenBir şey arıyorum hâlâ Sesim, dibi görünmeyen bir kuyununNemli duvarlarında sürünen bir gölgeNe zaman ona kulak versemİçimde uzun bir gece başlıyor Belki de insanKendi yankısının peşine düşmüş bir yolcudurDurdum—dinledim—suskunluğumun içindenTaze bir kıvılcım yükseldi Ve anladım:Adımı…
Evrende kapladığın bütün alanHiçlerle kışlar çarpımıSürekli dağılamazsın, hadi toparlan!Kendine acımanın ne yeri, ne de sırası Ne çok şey deneyimlemişti belleğinBu yüzden alışman lazımdı ihanetlere ve cinayetlereAma hâlâ, gün aşırı her sarsıntıdaFikrinin küçücük odaları zangırdıyorDuygusallığın sınırlarını fazlasıyla aşıyorsunHaberin olsun! Şimdi zamanı değil!Önce plağı ters çevir sonra kahırlanVarlıktan nasibini almamış bahtınParanın ceplerindeki yoksunluğu tüy kadar hafifBundan sebep…
Mesela İsviçre’de doğabilirdik bu vakitte / seninle Bir uykudan kalkardık, bir rüyadan dökülürdük yeryüzüne Olsun burası ellerimizle yapamadığımız dünya Burası kocaman ve ihtiyarlamış bir leke. Söylemem gerek:İnsanlar bana beni yakıştırıyorlar çoktanBen kimselere benzemiyorum.Irmaklar içiyorum gücüm yettikçe Denizlere sürüyorum bütün atları.Burası boşluk, burası ilk konuştuğum yer Burada yeniden susmalar keşfettim. Annem beni dünyaya getirdiğinden beri çok…
Hümeyra Yargıcı: Nihan Hanım, yeni kitabınız “Çatlaklar, Eşikler, Avuntular” hayırlı olsun. Sanırım ilk söyleşi de bana nasip oluyor. Özellikle teşekkür ederek ilk sorumu soruyorum: Gerçekliğin insanlara “şok”lar hâlinde tesir ettiği, koşuşturmacalar içinde uzaklara dalıp giden hayallerin yok olduğu bir çağda, bu kadar yığma bilginin hikâyeye dair merakı azaltacağını ya da hikâye anlatma kabiliyetimizi olumsuz etkileyeceğini…
