Barış C. Yıldırım – Küre

Şiir yazarken müzik dinlememeli
sızar çünkü müziğin ruhu ruhumun çatlaklarından
duygu dağılır

Ama aynı şey sevişmek için geçerli değil
çünkü evine döner kişi seviştikten sonra
uzun bir yolu yürümüş gibi
çünkü evine dönmektir şiir
sevişecek kimsen yoksa ellerin kir

Ve işte bu birin ikisi:
bedeni giderek terk eder
kendini zihinsel zevklere veren
görmek için karanlık gerekir eser miktar
duymak için belli bir desibelin altında
çağlamalı ırmaklar

Kafiyeye karşı değilim, retoriğe, dil oyunlarına
düşünceye, soyutluğuna değirmenlerin
edilmiş büyük sözlere yerli yerinde
bir çölde indirir insan sırtındaki yükü
kendini taşıyabiliyor mu diye yoklar ruhunu
yoksa midesi mi bulanıyor ben deyince
benim pencerem açılır burada dünyaya
bazen hayır derim evete
bazen de evet, hayıra

Lunaparkta bir kız çocuğu işte neşem bu benim
lunaparktan uzanan bir köprü yoksulluğa
üç gün geçinmeliyim cebimde on iki para
planlarım konserve balık, kuru fasulye, makarna

Belki de büyük şeyler yazmalı
ama büyük yaşamak gerekir bunun için
göze almak gerekir hapisleri sürgünleri
bir tımarhane evi olup çıkabilir insanın
insan yücelir çünkü kendini alçaltarak

Her şey iki kere olur iki gururu vardır insanın
hem duyarız hem anlar – hem duygudur elimizdeki
hem de tasım her şey döner bu ikisinin içinde
sadece dünya mıdır küre
giden her şey geri gelir
insan inanır insan olduğuna kendini aynada görüp
hayatımız kürenin içinde ve
şiir halkalar çizerek yaklaşır gerçeğe

Gıcırdayan bir ahşap merdivenin basamaklarını tırmanır da
bazen dönüp arkaya bakar ve korkar yüksekliğinden
bir mucize belirir burada: insan asılı kalır boşlukta
ne kadar geridedir gökyüzü, alacak ne kadar yol vardır daha
insan kilitli kalmıştır hiç tanımadığı bir ruhun kuytusunda

İpin üzerinde yürüyen cambaz bir gözü yaşlı palyaço
bir köprüden geçen insan dağa tırmanan çocukluk
çağları dolaştığım tay sokakları gezdiğim bisiklet
terk ettiğim sevgilim ve beni terk eden kitaplar
birbirini kovalar durur hepsi kürenin içinde
büyük yanılgıdır zevk için yaşadığını sanmak
ölüm orta yerde durur ve her şeyi o belirler çünkü

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir