yarını tuğla tuğla örüyor annem
pasta sona
birimiz hep eksik
göze düşen faydasız uyku arkası
daimi ikaz
birimiz dünü elinde taşıyor
geceleyin kan ağlıyor yakıt düşler
köksüz caddelere ismi taşıyor
tabela okuyorsun
kulağın next station
son durağa, bir gün
ve ceâlna min beyni eydihim sedden
son çağrı!
ve min halfihim sedden
peronlar annemi taşıyor
yüklenerek körüğüne kibrit ile suyu beraberinde
emergency!
kaçış, dünyanın çıkış noktası
için üç insan
için beş insan
birini alana ötekisi gurbetsoframız kursakta
cash sayılmıyor
mukabili ücretinden
yeşilleri görelim
kavgamız var
karnımız
savaş meydanı
kusuyor bizi caddeler
kargaların gözleri
yerken aklımı
nabız söyleniyor
karşımda binalar yanıyor
karşımabinalar
düşüyor
bekliyorsun
annenin geleceği yok
sen evsizsin
next station
dünyanın çıkış noktası
