#inceleme

Gözükmüyor bulutlar, sis kaplamış etrafı.Güzel bir rüzgar gerekli temiz bir görüş için.O görüş gözlerinde, alacakaranlık sanki..Yolumu kaybettim. Tek yapabildiğim kokuna sığınmak. Kiraz kırmızısı dudaklarından çıkacak bir iki cümle,Yapar günümü çok inceden, habersizce..Sesini duyarım kulaklarım kızarır heyecandan.Dolunaya doğru koşturan ren geyikleri, beni ona götürün! Keder sarar aklımın her zerresini sen olmayıncaKıyak tesadüflerin kenti yutmasın biziAy ışığı…

I.kaç asır geçti ruhumdaki ateşi bir damla suda yitirmemin üzerindensayamadımo kuyuya baktım içimi gördümyalnız ona anlattımben bütün uzakların en yakınıher gidişin en zararsızıbinlerce ahve bir nehiruzun yoldan geldimheybemde tebessüm ve hüzünellerim allah’a açık dilimde eskimiş bir duabiliyorum Sümbül’ün hatırına dönüyor dünya II.yıkılan her şeyin altında kalmış yüzümüzsessiz adımlarla uğramışız oralaraanonsların ve marşların gürültüsünü unutarakyıldızlı bir…

bir koku değdi havaya,yanık odunla karışan ıslak toprak..ve ansızın kırılması aynanınsankiistemsiz bir savruluşlasıçraması zamanda Pilgrim’in. çözüldü zaman gömleğin dikişlerindenyankılar söndü,sonra sesler.ve beden, geçmişin ırmağındansessizce süzüldü. sabiydi şimdi:donunda söylemeye korktuğugeceden kalma ıslaklık,çamurun üstünde çıplak ayak izleri,rüzgârın taşıdığı oyun sesleri,ve tezek kokusuyla süte karışankoşuyordu özgürce köyünde yokuş yukarı. anneden kalan bir ses//gündüzü siler yeryüzünden//müezzinin adımlarının habercisidirzaruri dönüştür…

Kanatan yanlışlıklar benimle ne işiniz varBeni bu hayata daha lisedeyken yıkadılarİsmim koktu ağzıma o an anladım hayatıÖzledim daha baştan yaşamadığım yarınlarıÖzlemiyle otuzbir çekerken yarınların Ben bazen özledim sade yaşadığım anlarıÇok çirkin tamamlandım bugünlere gelmek içinBiliyorum geri gelicem özlediğim yarınlaraYüzümü ne yapacağım fazla saklayamadığımKırık bir aynada bakacağım o daha fazla saklanmazKokusu deniz, uçmaz kuşlar, gözüm sularına….

sessizliği sabır eden Xêlîl’e I.annen sana gül dermişti, ben kokladım. annen sana gül dermişti, kimseye bırakmadımiyi şeylere benzeyen elleriyle dermiştiellerini yüzümden ayırmadım. II.soluk almanın çok çeşidi vardıbiri gül koklamak bu kırmızıyı bu güle kim verdibunu anlamak III.sen hêsar’da bir güz uçurumu nediriyi bilirdin göynük senin kanındır, akar, üstünde süslü bir kadın gibi gökaşk ustalığı sadeliğinyaranızda…

ışığı kıran perdeyi, üzerimde duran yorganı hışmım yırtacakavucumda bir kağıt gibi buruşturduğum yüzümkanırta kanırta kaldıramadığım omurgaasılı dursa da ranzanın omzunda gömleğinseni yenmeye sokaklara çıkmambugünlerde kalbimi senden korumam lazım gelecek kulağını tırmalayacak, gıdıklayacak kara kalbini o ses      aldın       verdim       aldım verdim       ben seni       yendimhayretin düştü, yüzünü gördüm kalbin çatlayacak ama toplayamayacaksınbana soysabrı, sana kuş kıyametigözçukuru, çatlak dudak, tophanede bir ağız çeşmebütün…

Kiraz Çiçeği (Birinci Karat)Ölmek istediğimde elimi bırakmayan sana. (Choi Seungcheol) Siyah inciler renginde çiçeği,Tacı iki kişilik yokluktan örülme.Yorgun bir sesle kelepçe yüreği, yıldızlar dizilmiş göğsüne dilemek için ölümü.Ağlamaktan boyanmış mezarları kiraz çiçeklerine.Gölgesi ruhun, cennetin ucunda.Olmayan renklerin karışımı kumsallar.Boğulmuş sular derisinde.Bir karmaşıklık sürüklüyor göz bebeklerini saçlarından.Düşmüş kirpikleri galaksilerin damarlarına. Yanıyor öpülesi dudakları,Dönüyor uzun zayıf dişler.Böcekleniyor baştan…