Breslau. Aralık ortası, 1917 …Karl’ın Luckau’da geçirdiği sene geride kaldı. Bu ay bunu sık sık düşündüm ve tam bir yıl önce Wroncke’de benimle birlikteydin, bana güzel Noel ağacını verdin… Bu kez buradan aldım bir tane ama bana çok perişan halde olan bir şey getirdiler, dalları eksik, geçen yılki ile mukayese edilemez bile. Aldığım sekiz feneri…
Yeni gözler takmıştım eskilerinin yerinebir erik dalında çürüyordubir adam düşüyordu çıktığı dağın yüksekliğindenbir ev kovuyordu bahçesini bir geminin güvertesineanne ben geldim diyen bir adamın hüznündenanne ben geldim diyen bir adanın masumiyetinebir yara böyle kapanmamalı Her şey aynıydı ve de herkesherkes elini tutuyordu sevgilisininbenim aklım takılırken her çengelli iğneyenehirlerden mi öğrenmiştiniz sevişmeyive bacak arasında nemli bir…
sokak bizi unutur, sen unutursunben kaldırımları sırtlarımbundan çok sıkıldımaklımda bulvar, üst geçit, kör noktahatıranın ortasında beş paralıkaklımdan sıkıldım aynı davetsiz yüktü soluğunda duyduğumboğulur gibi sıkıldımşimdi kime ne anlatacağım senden başkasaman altından su yürüterek yaşıyorumdüşlerime çapalandı mavi yeşil arklarzihnimde düğümlenen kuyruklardan sıkıldım boz renk, mor halkalar, diken izleriaçan güneşe yakışmamanın mahcubiyetipespaye sıkıldımdünden, hani o yaşamayı çalan…
bir şey dm’yinInstagram’da zaman öldürmekle meşgulümhiçe sayarımsayarımbitmez mesajlarıbilirleriçimde bir bekleme salonu taşıdığımıherkes sıradanumara almadan da beklenebiliyor burada özgün olmak istiyorum amadaha geçen haftasilikonu kurumamış birini takibe aldım diyealo 888 meme danışma hattınayönlendirdi algoritma90 Bbüyütecek bir şey yok aslında birinin bacakları benden daha çıplakbirinin yüzü daha filtrelibirinin hayat ışığı daha iyiya dekoltesi benden derin olanlar ıssız bir sokaktatakip ediliyorum…
Cennetin bahçesinde emeklerKendini bir buluttan doğurmuşIşığını saklı bir mum gibi tutanTuhaf çocukKendi yüreğinin yokuşundaKendi gecesininYorgunuymuş meğerBir tek sevdaymışEvrenle gövdenin arasındaBir dehlizden kopup gelenYeniden doğuranVe onaranİnsanoğlunu Ölüm ve sevdaİki kehribar gibi göğsümün mazısındaKör biçimlerinden alıp yaşama kattığımSevdanın renkleriAlnımın akına rehber olmasaBunca kederleAğzımı dayayacak bir çeşme bulamazdım ben özümde Yarim bir mevsimdiDoruklardakarlı bir gülü çocukluğumunŞimdi tenimdeterli bir…
Vejetaryenler kimseyi üzmez bir mercimeği bilekaldı ki bir kuzuyu annesinin peşinde dolaşandüşünceden arılar üşüşürken beynimebüyük bir şiiri gebelerken benmayaladığım bal ardımda uzak Dikine halatlar bağladım bir biranın beni götürdüğü yerdebaşladığım yerin kıyısında bir gemi bana elveda der gibiaçılıyor sonsuz ufuklaraben elimden gelenle yapmam gereken arasındasığ sularda boğulan bir denizyıldızıgüneş ve ayın kumsalında Kitap okumuyorum bu…
varlık denkleminin algoritmasında bizyanlış açılmış birer paranteziz;kenti uyandıran ilk [“VAPUR DÜDÜĞÜNDE”][“MARTININ KANADINA”] tutunupsavruluyor [“JINGLE BELLS”] ERRoR ()** // sistemik vicdan çürümesi – İçimizdeki karanlık, denerken [“GÜNDÜZÜN”] yüzünüpatlayan renklerle gizliyor yarasını YENİ YIL] dünya [“mod”] = “YİNE dene_YENİDEN kırıl”insan [“varsayılan”] = “HANGİ merhamet”toplum [“hata_yönetimi”] = “birbirine_tutun-a-ma-ma” tam olarak inanmadığın hâldesilmeye kıyamadığın taslaktır:[“DAHA GÜZEL BİR YER ihtimali”]…
Gecemiz ayın gölgesindeydi.Gecemiz, ayak seslerinin karıştığı yerdi.Gecemiz, saadetin ve hüznün kesiştiği yerdi belki.Ben nar dalından toplarken zamanı,elim ayazdan çatlardı.Gönlüm gecenin sessizliğine,ayın gölgesine kadar uçardı. Karın kokusuve sabahın tazeliği,uçan kuşun kanat sesine karıştı.Ovalar şimdi neşeli bir ıslıkve yollar geçit vermeyecek,belki.Ayak izleri,birer su damlası olupkarışacak tüm nehirlere. Ey kış!Sular çekildi.Dağ sustu.Evler, uzun bir dua mevsimine hazırlanıyor.Tanrı, merhametinibuluta,…
Kadir kıymet bilmek, ecdâdın dilinde yalnızca iki kelimenin yan yana gelişinden ibaret bir tabir değil, insanın hem kendisiyle hem de başkasıyla kurduğu münasebetin esasını tayin eden derin bir ahlâk ölçüsüdür. Bu ifade, insanı fayda terazisinde tartmaktan men eder; onun yerine hak ettiği yeri, zamanı ve değeri teslim etmeyi telkin eder. Nitekim Kubbealtı Lugatı’nda kadir, “değer,…
