Başarabiliyorum, o hâlde varım
Yoksa kocaman bir hiçe dönüşürüm
Küfürler, kıyametler uçuşur
Kuma gömülmüş kafamın içinde
Sanıldığı kadar rahat değilim
Ölümü düşünemiyorum henüz;
Yirmi yaşını çoktan geçtim.
Başarabiliyorum, o hâlde fazlasını yapmalıyım
Makineler böyle işler!
Verimliliğim kadar varım.
Kesif bir koku sarmış her yanımı
Iskartaya çıkmam an meselesi.
Anlam arızan var dediler
Sanırım durmam gerek
Başarabiliyorum, o hâlde kutlamamalıyım.
“Yapmam gerekiyordu” deyip geçerim
Bahaneler belirir bu kez zihnimde
Şımarmak istesem de beceremem
Yaşam kadar uzak gelir.
Ufacık bir gülümseme
Kartları yeniden dağıtabilir
