Denizcan Karapınar – Ölümün ve sevdanın diyalektiği
Cennetin bahçesinde emeklerKendini bir buluttan doğurmuşIşığını saklı bir mum gibi tutanTuhaf çocukKendi yüreğinin yokuşundaKendi gecesininYorgunuymuş meğerBir tek sevdaymışEvrenle gövdenin arasındaBir dehlizden kopup gelenYeniden doğuranVe onaranİnsanoğlunu Ölüm ve sevdaİki kehribar gibi göğsümün mazısındaKör biçimlerinden alıp yaşama kattığımSevdanın renkleriAlnımın akına rehber olmasaBunca kederleAğzımı dayayacak bir çeşme bulamazdım ben özümde Yarim bir mevsimdiDoruklardakarlı bir gülü çocukluğumunŞimdi tenimdeterli bir…
