Londra’da yaşıyorsun bulamadın mı şöyle güzel bir Rus kızı
torbalar taşıyorsun çünkü her gün doyasıya kanserojen
karaciğerin gitti gider midende hasar pankreas yolcu
önünü kaşıyorsun ama önün her gün biraz daha düz
sevdiğin kadın sevmiyor artık seni yakasından düş
düş kara gözlerinden var sen düşün kara kara
sıcak bir banyo yap ellerin olana kadar buruş buruş
bilgisayarın bozuldu şak diye yenisini aldın bu nasıl yoksulluk
finans kapital kredi verdi düşük faizle asıl olay bu
kapitalizm doyurmayı iyi bilir yeter ki para dönsün ona gerisin geri
bankadan kazandığın parayı yine bankaya harcarsın
aynı bankadır çün’ alışveriş yaptığın süpermarketin sahibi
çok sıkı antikapitalistim aslında
fırsat verilirse içimde hiç fesat yok
çekmeyi unutmuşum gezi’de fotoğrafım yok
sırtına bindiğim at uysal çıktı çölde ayak izi yok
bir dize daha gerekiyor buraya ama hiç takatim yok
torbacılar arıyor seni duymuş olmalılar
gece yarılarına kadar şiir devşirdiğini
kızımın rızkını veremem onlara
ayık yazacağız mecbur tüm metinleri
İngiltere’de bir tren şirketini kamulaştırdılar
artık daha iyi temizleyeceklermiş tuvaletleri
RAF üyesi bir kadın yakalandı Almanya’da
yapay zekayla tanımışlar suretini otuz yıl sonra
teknoloji aldı başını gidiyor insan artık eskidi
sabahlara kadar gülüyorum kasıklarımı tutup
kimse düşünmüyor ama herkes bilgili
bilmiyorum nasıl bitireceğimi
karanlıkta yazdığım bu şiiri
bitirmek yetmez bir de yayımlamak gerek
orta yere saçmak bu büyüsüz şöleni
