Denizcan Karapınar – Ben bir koyu mavi

Bir kök salmış
çocuk gözünle gördüğün fidan
Bir filiz vermiş 
kokladığın toprak 
Ben bir koyu maviyim tutup ellerinle
getirmeye yeltendiği
yıldızları gençliğinin
Ergin güncesi 
şafakta bir balıkçının
Yıldızlar gibi içinden geçtiğin şimdi
bu erimiş zaman

Yanılmaz ışığın 
kendisinden önce vardığın
ufkunda kamaşacak
ve 
özgürlüğünün yordamı
Yeni bir biçim verecek
Sonunda
Özlere 
Yaz Yıldızları gibi kamaşınca içinde sevgi

Düşlerinde onardığın dünya
yeniden soğuk bir bahçeye dônüştü
Kristal bir güldü
kokladığın zamanlar
Onu, umarsızca 
Bir oyun gibi görüşündü 

Ben bir koyu maviyim 
senden kopmuş ama seninle yaşayan
yüreği sevdiğinin

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir