Kahpe bir gül yandı avuçlarımdaOna özgürlüğünle değdin Ve en uzak olanınArzusunu verdinOna Balkıyan bir ışık bizitüm zamanlarınmührü gibi vurduölüme Söylenceler yetmiyor ışığaYa da Biçim vermek özlereAnlamakMuzaffer bir çiçek açışını Gitme çiçeğimGidenin yıldızları azdır GitmeBeni bu alemde senden başkaSevecek yoktur.
Kerteriz Ağacı ben gözlerimin hakkı var diye diye bir iç teselliyle kandırıp kendimitarla tarla yere baktırırdımtüm o göğebakanları sen ise bir kerteriz ağacı düşlüyorsuntarla tarla sevişeceğimiz tırmanınca üzerine sarının ana tonlarında gittikçe eriyerekyine de bir gözünün ucuylakerteriz ağacını düşleyerek utancım el vermiyor zarafetindengözlerimin hakkını çabucak tüketiyorkarışıyorum gözlerinegöğe baktırıyorum tüm o göğebakanları kerteriz ağacından gözlerini kaçırıyorum…
aynı derinliktegöz göze gelmekdünyanın en zor hissi.zorluk o derinlikten mütevellit,bir zurnadanjohn r. commons çıkarabiliyorsanbir berberdenbir çancıdanaynı derinlikteyizdir çünkü.bir filmisinopsisinden ibaretsanmıyoruzdur mesela…kim bilir hangi yolculuktasınbugünhangi uçaktahangi vapurdayine perağ’da mitolojik birhayvanla mı rastlaşacaksınvenedik bienali’nden denizeaçılanbir sokağa mı çıkacaksın yoksa?kiminle, nerede?belki de uçağı kaçıracaksınya da uçak seni!su değince buruşurhem ellerimizhem o marilyn monroe elbisen.would you be my brunette…
Başarabiliyorum, o hâlde varımYoksa kocaman bir hiçe dönüşürümKüfürler, kıyametler uçuşurKuma gömülmüş kafamın içindeSanıldığı kadar rahat değilimÖlümü düşünemiyorum henüz;Yirmi yaşını çoktan geçtim. Başarabiliyorum, o hâlde fazlasını yapmalıyımMakineler böyle işler!Verimliliğim kadar varım.Kesif bir koku sarmış her yanımıIskartaya çıkmam an meselesi.Anlam arızan var dedilerSanırım durmam gerek Başarabiliyorum, o hâlde kutlamamalıyım.“Yapmam gerekiyordu” deyip geçerimBahaneler belirir bu kez zihnimdeŞımarmak istesem…
Zamanın kılcal damarını kesmişlerbak nasıl akıyor günlerbir serçe yanaklarından öpüyor artık ceylanıyeni mevsimler doğuyor üzerlerine güllerfiraridiradı konulmamış mevsimlerdeperdeyi açmevsimleri saybir eşkıya geliyor bakkörpe sevgileri adam edecek Sabahları bismillah ile yıkanan yüzleribahtsız mevsimler karşılıyor önce gözümgöğe saplanmış yaralı bir uçurtmakalbimekmek ufaklarını topluyor Şimdi bir serçeannesi sanıyor uçmayı
içim çekilse ram ram uykulara dedimkara, kuru ve delikli uykularaküfre varırdı tavaf edilen bin yıllık rüyakirletilen topraklara boşalırdım gök gökşımarık veletlerin sesine kes olurdu alnımdan akan boya. içim deşilse kan kan savaşlarda tekinsiz, kuralsız ve delik deşik savaşlardatarih illüzyonla malul isyan nisyan vs.kitle a-tipik psikoza teşnetarih yapıcılarmodern ruhbanyazı üstte hep dişleri boynumuzdayazı sesimize tecavüz bin yıllar…
Yakın zaman önce taşlarla döşenmiş, düzenlenmiş yolları geçiyorum. Şekilsiz kaldırımlar, yer yer çökmüş asfalttan kurtulmuş meydan boyunca yürüyorum. Otuza yakın yılı geçirdiğim bu yeri tanımak gittikçe zorlaşıyor artık. Otobüsten inince solumda kalan park, çocukluğumun çay bahçesiydi. Şimdi üç beş yaşlı kadın çekirdek çitliyor, birkaç çocuk kaydıraktan kayıyor burada. Her şey bir diğerine dönüşüveriyor bu zamanda,…
Annem’e kuyunun orta içidirkayan ilk yıldızı geceninşehir bilmediğindirhenüz eskimemiştirkırpılır kirpiklerve kötücül irislergölgeleri büyük iskemlelerinadımları yankılanır taş sokaklardabilmemek ayıptıröğrenmemek, daha neler! kapısı kapalı evlerin vardır bir bildiğielbet göğe yükseliyordur kuleler, zindanlarbekleyişler mi daha tatlı kılacak hasreti?elbet köye yolcudur şu arabalar ve şu arabalar kanadı varsa kırılacağındanbu yüzden toplaşır hep martılarpencere önlerinde birikir yalnızlıkparmak izleriyle dolu camlar…
Bu denemeyi, uzun yıllardır kişisel sanat tüketim alışkanlıklarımın bende doğurduğu tutarlı düşünceleri bir manifesto hâline getirmek amacıyla kaleme alıyorum. Yaklaşık altı yıldır, sanat eserlerini biçimsel ve dönemsel bütünlükler içinde tüketiyorum. Kitapçı gezip, film platformlarında film arayıp; okuyacak, izleyecek eserler seçmektense, kendimi bir dönem ve biçim ile kısıtlayıp, okuma-izleme listeleri yapıyorum. Sinemada da, müzikte de; edebiyatta…
