Oturdu göğsüme aydınlık külçe
Keskin kırbacı ışığın
Zamanın genleşmesinde
Terli yorgunluk kokusu
Taşların kızgınlığında
Buharlaşıyor tahammülüm
Ben zavallı protopterus*
Suyunu yitirmiş
Çekmek istiyorum perdelerimi
Üstüne dünyanın
Toprağın en kör derinliğine
Kıvrılmak
Ve gömülmek kendi sessizliğimin
Çamuruna
Kozamda saklamak nefesimi
Serin kışların ihtimaline
Kibirli güneş ateşini
söndürene
İlk yağmur çatlatana dek
kabuğumu
Unutun beni
Dipsiz gecemde.
*Protopterus (Afrika
akciğerli balığı) :Kuraklıkta çamur içinde koza oluşturark yaşar.
